Steeds verrassend, altijd voordelig!

- Gepubliceerd op donderdag 9 november 2017

Steeds verrassend, altijd voordelig!

Als het grijze wolkendek het zonlicht weer eens tegenhoudt, zit ik het liefst binnen. Lekker warm bij de kachel met mijn neus in een boek of met mijn vingers dansend over een toetsenbord.

Kaarsjes aan, theetje erbij, wat wil een mens nog meer?

Vandaag maak ik echter een uitzondering. Ik heb een boodschappenlijstje en moet even naar een aantal winkels toe. Ik trek mijn dikke jas aan en bekleed mijn nek en halve gezicht met een sjaal welke muf ruikt. Het resultaat van een jaar in een doos zitten, denk ik bij mezelf.

Eenmaal op de fiets, schuurt de koude wind in mijn gezicht en voel ik mijn wangen rood worden. Ik bepaal ondertussen mijn route en de eerste stop brengt me bij een zeer verrassende en voordelige winkel, zoals al jaren de campagne door de boxen van allerlei media klinkt.

‘Alleen de dingen van het lijstje!’, klinkt in mijn gedachten. Doelgericht als ik ben gooi ik haarverf en haarspray in mijn mandje en blijf ik heel even hangen bij het schap met chocola.

Zonder chocola loop ik uiteindelijk naar de kassa waar ik tegelijk met een andere vrouw kom aanlopen. “Gaat u voor!”, zeg ik vriendelijk, waarop de vrouw antwoord: ”Ga jij maar voor hoor. Ik heb alle tijd, jij hebt kinderen!”

Een pijn is voelbaar in mijn hart. “Ach, mevrouw, ik heb geen kinderen!”

De vrouw kijkt me aan, lacht en haalt haar schouders op. “Ik dacht dat je nog jong was?”

Ik ben even van slag. Probeer een manier te vinden om mij te kunnen inleven in haar gedachtewereld, maar merk dat boze en verdrietige gevoelens de overhand krijgen.

“Kinderen krijgen is tegenwoordig geen vanzelfsprekendheid’, hoor ik mijzelf enigszins vriendelijk zeggen. Ik draai me om en ben inmiddels aan de beurt. De laatste woorden klinken na in mijn gedachten. ‘Kinderen krijgen is geen vanzelfsprekendheid?’

Hoe kom ik daar nu bij? Dit zijn zo geen woorden die bij me passen? Ik had dit moment toch kunnen gebruiken om te vertellen over mijn geloof in een grote God en over hoe een wonderlijke mooi geschenk kinderen zijn?’

Het lukt me nu alleen even niet. Mijn diepe verlangen is voelbaar en ik besef dat ik dit mag toelaten. Mijn emoties zijn net zo belangrijk als mijn geloof.

Ik knipper de tranen in mijn ogen weg en geef mijn voordeelkaart aan de kassière. Zou het nog voordeliger worden als ik ook kinderen zou hebben?

Thuisgekomen realiseer ik mij, dat het deze week de week van vruchtbaarheid is. Mijn gedachten gaan uit naar degene die zo verlangen naar nieuw leven, een eigen kindje. Maar mijn gedachten gaan ook uit naar degene die alleen zijn, geen man hebben en daardoor soms dubbel verdriet hebben.

“Heer, U bent toch verrassend en Uw Genade is toch voordelig?”

Liefs Janine